Криштиану Роналду: «Мураббий менга берган ваъдасининг устидан чиқмади»
Криштиану Роналду Жорже Жезуш билан юзага келган можаро ҳақида ўз фикрларини давом эттириб, қуйидагиларни ёзиб қолдирди.
«Мураббий менга берган ваъдасининг устидан чиқмади. Ўйин якунида мен фақат ғалаба билан ҳаммасининг тугашини ва ёлғиз қолишни истадим. Шунинг учун мухлислар билан саломлашишга бормадим. Бу — тўлиқ менинг хатойим эди ва бундай бўлмаслиги керак. Ўша ерда бизни жуда кучли қўллаб-қувватлаган мухлислардан узр сўрайман.
48 соат ўтиб, мен, мураббий ва август ойидаги суҳбатларимизда унга ҳамроҳ бўлган Симау Коутинью ўртасида суҳбат бўлиб ўтди. Бу жуда жиддий, очиқ ва ҳеч қандай ниқобсиз кечган мулоқот эди.
Биз бу «иш»ни ёпишнинг ягона йўли бор, деган фикрга келдик: мураббий менга ёпиқ эшиклар ортида айтган гапларини Симау Коутинью ҳузурида, аммо бу сафар матбуот анжуманида ҳам такрорлаши керак эди.
Келишув оддий эди: мураббий матбуот анжуманини айнан шу масаладан бошлайди ва ҳақиқатни айтиб, мавзуга нуқта қўяди. У мен ундан бирор дақиқа ўйнашни сўрамаганимни, бу йиғин учун режани айнан мураббийнинг ўзи таклиф қилганини ва унга ҳеч ким аралашмаганини айтиши керак эди. Шунингдек, мени майдонга туширмай туриб, қизишишга чиқаргани хато бўлганини ва агар бундай вазият яна такрорланса, у бундай қилмаслигини билдириши керак эди.
Мен Данияга қарши ўйнамаслигим, «Драгау»даги учрашувда эса майдонга тушишим керак эди. Буларнинг барчаси доимо Симау Коутинью ҳузурида муҳокама қилинди.
Кейин мураббийнинг илтимосига кўра, у, Симау Коутинью ва Тиаго Кравейру ўртасида видеоконференция орқали учрашув ўтказилди. Унда биз аввал муҳокама қилган масалалар яна бир бор умумлаштирилди.
Қисқа ҳужжат тайёрланди. Уни шахсан ўзим маъқулладим ва менинг хабардорлигим билан, мураббийнинг илтимосига кўра, унга етказилди.
Матбуот анжуманида эса нима бўлганини ҳамма билади: у ердаги муносабат бизнинг учрашувимиздаги гапларга мутлақо ўхшамади. Мен ўзимга нисбатан ҳаққоний деб ҳисобламайдиган иборалар ва тажовузкор оҳангни эшитдим. «Мен хоҳлайман, қила оламан ва мен буюраман» деган кайфиятдаги муносабатни у шахсий суҳбатимизда, ҳатто бир кун аввал ҳам, заррача намоён қилмаган эди.
Келишувда у қуйидагиларни айтишини маъқуллагандим:
1. Криштиану учун жорий мавсумда миллий терма жамоада амал қиладиган режани шахсан ўзим таклиф қилдим.
2. У миллий терма жамоа билан қанчалик яшашини ва уни қанчалик яхши кўришини, бутун дунёдаги нуфузи қанчалик катта эканини биламан. Айниқса, 24 йил давомида терма жамоага кўрсатган оғирлиги ва ижобий таъсири жуда катта.
3. Мен Криштиануга таклиф қилган режа қабул қилинди.
4. У ҳеч қачон менинг қарорларимни шубҳа остига қўймади. У намуна бўладиган даражада садоқатли ва профессионал бўлди.
5. Норвегияга қарши ўйин мен унга тузган режанинг бир қисми эмас эди. Аммо биринчи учрашувдан кейин унинг жисмоний ҳолати тикланганини ҳис қилдим ва ундан фойдаланишим мумкинлигини айтдим. Криштиану бунга рози бўлди.
6. Пеле ёки Марадона даражасидаги футболчини қизишиш учун майдонга чиқариб, кейин ўйинга туширмаганим — менинг хатойим. Агар бугунги кунга қайтиш имконим бўлганида, бундай қилмаган бўлардим.
7. Масалага нуқта қўйиш учун айтаман: мен Криштиануни миллий терма жамоада хоҳлайман. Аслида, шунчаки хоҳламайман — уни жуда-жуда хоҳлайман. Яхшиямки, у ҳам менга ишонади. У «Ал-Наср»да ҳам менга ишонган, бу ерда ҳам ишонч билдиряпти.
8. Мухлислар билан саломлашмагани ҳақида. Биз бу ҳақда аллақачон гаплашганмиз. Миллий терма жамоа сафида 230 дан ортиқ ўйин ўтказган инсонга Португалияни севиш ҳақида мен дарс бермайман. Бу — бир лаҳзалик хафалик эди ва у ҳеч нарсани ўзгартирмайди. Ахир у мухлисларга энг кўп автограф беради, энг кўп селфига тушади ва уларга энг кўп меҳр кўрсатадиган футболчи. Мавжуд бўлмаган муаммони ўйлаб топмайлик.
Демак, бу келишилган ва айтилиши керак бўлган гапларнинг бирортасида ҳам мураббий мендан узр сўраши кераклиги ҳақида гап йўқ эди.
Бу унинг менга берган ваъдасининг иккинчи марта бузилиши эди»
«Яна бир бор ваъдаси бузилишини кутиб ўтирмасдан, йиғинни тарк этишга қарор қилдим. Мен учун инсонлар ўртасидаги муносабатларда ҳақиқат ҳамон энг муҳим нарса. Қанчалик оғриқли бўлмасин, менга ҳақиқатни айтишсин.
Аслида, ўша матбуот анжумани бўлиб ўтган куни эрталаб Португалия футбол федерацияси президенти ва мураббий билан суҳбатлашганман — улар буни, албатта, тасдиқлашлари мумкин. Ўша суҳбатда яна бир бор айтдим: агар улар мени у ерда хоҳлашмаса, буни менга очиқ айтишсин. Менга нисбатан самимий бўлишлари кифоя эди. Мен буни қабул қилардим ва биз биргаликда, мен орзу қилаётганимиздек, чиройли бир якун тайёрлашимизга ва ҳеч кимнинг кўнглида хафалик қолмаслигига ваъда бердим.
Бу воқеа худди кечагидек ёдимда. Улар бир овоздан: «Йўқ», деб жавоб беришди. Яъни, менинг жойим миллий терма жамоада эканини айтишди.
Қарийб 25 йиллик фаолиятим давомида ҳеч қачон, бирор марта ҳам мураббий ёки миллий терма жамоа бош мураббийининг техник ёки тактик қарорларига аралашмаганман.
Улар мендан нима қилишни сўрашса, яхши ёки ёмон — қабул қиламан. Қарорни ҳурмат қиламан. Аммо менга берилган ваъда бузилса, ўз жойим у ерда эмаслигини ҳис қиламан.
Шунингдек, йиғинни тарк этганим учун терма жамоадаги шерикларимдан ҳам узр сўрашим керак.
Мураббийнинг сўзига бўлган ишонч мутлақо бузилганига қарамай, бу суҳбатларга гувоҳ бўлганлар буни тасдиқлаши мумкин, мен бундай қилмаслигим керак эди. Бунинг учун масъулият фақат менинг зиммамда. Португалия халқидан яна бир бор узр сўрайман. Аммо мен учун инсоннинг берган ваъдасига хиёнат қилиш жуда катта аҳамиятга эга. Шу пайтдан бошлаб қолишим бутун жамоанинг ишига фақат зарар келтиришини ҳис қилдим.
Шунинг учун доимо айтганимни қилдим: агар ўзимни фойдали ҳис қилмасам, юкларимни йиғиштираман ва кетаман.
Менинг бу ҳаракатим учун қандай чора кўрилиши ва қандай жазо берилиши Португалия футбол федерацияси томонидан баҳоланиши керак. Менимча, жазо тайинлашда мен учун ҳеч қандай енгиллаштирувчи ҳолат бўлмаслиги лозим. Мен оддий футболчи эмасман — жамоа сардориман. Бу эса жазони оғирлаштирувчи ҳолат ҳисобланади.
Мен аллақачон узр сўрадим. Аммо ҳар қандай хатти-ҳаракат оқибатсиз қолмаслигини яхши тушунаман. Мен каби футбол ичида бўлган ҳар қандай инсон шуни биладики, ҳар кимнинг мақоми қандай бўлишидан қатъи назар, қоидалар ҳамма учун бир хил.
Бу мавзу бўйича хайрлашув ўйинлари ҳақида жуда кўп гаплар эшитдим. Гўё менга муносиб тарзда хайрлашиш имконияти берилиши керак эмиш ва Федерация ҳам менга шундай имконият яратишни истар эмиш.
Мен ҳаётда, кўпинча оч қолиб, ейишга ҳеч нарсам бўлмаган пайтларда бир нарсани ўргандим: ҳеч ким ҳеч кимга ҳеч нарсани текинга бермайди.
Барча мухлисларимга, албатта, айниқса барча португалларга ваъда бераман: бизда бир ёки бир нечта хайрлашув ўйини бўлади. Бунинг учун ҳали вақт бор.
Аммо миллий терма жамоа ҳақида ўйлаганимда, хаёлимга энг аввало рақобат келади. Мен отамнинг вафоти ҳақидаги хабарни олган куним ҳам худди шундай ўйлаганман.
Мен ўша пайтда миллий терма жамоа йиғинида эдим ва эртаси куни бўлиб ўтиши керак бўлган ўйин охиригача йиғинда қолишга қарор қилдим. Мен мамлакат учун ҳеч бир клуб учун қилмайдиган ишимни қилдим.
Шунинг учун, агар жисмоний ҳолатим яхши бўлса, клубим сафида ўйнаб, умид қиламанки, голлар уриб юрган бўлсам ва менга берилиши мумкин бўлган дисквалификация жазосини ўтаб бўлган бўлсам, миллий терма жамоа учун майдонга тушишга, рақобатлашишга ва ғалаба қозонишга, худди бугунгача бўлганидек, доимо тайёр бўламан. Бор ҳақиқат шу»,-деди футболчи.
